Thursday, February 23, 2017

இதுவும் அதுவும் - சின்ன வீடு


================================================================

சின்ன வீடு
Image result for old man sitting in a chair clip art


கட்டிலிலிருந்து எழுந்து நகர்ந்து
கதவுக்குப்
போவதற்குள்ளேயே
மூச்சு வாங்குகிறது
 
பின்பு கதவு
அப்புறம் வராண்டா
ஆளோடி
திரும்பினால் படிக்கட்டுகள்...

அப்பாடி..
Image result for old man sitting in a chair clip art

முன்னால் சின்ன வீட்டில் இருந்தபோது
இந்தக் கஷ்டம் இல்லை
சின்னதாகப் பேசினால் கூட
வீட்டில் இருக்கும்
எல்லோருக்கும் கேட்கும் 

எந்த சத்தமும்
எனக்குக் 
கேட்பதில்லை
இப்போது இந்த பங்களாவில்...


===========================================



வீடென்று...

Image result for happy home clip art

சத்தமாகவே இருக்கிறது
உங்கள் வீடு.. 
அத்தை எப்போதும் சொல்வது 


ஏனோ
எனக்கு அது குற்றச்சாட்டாகவே படுவதில்லை
பாராட்டாகவேதான் படுகிறது 

ஆம்,


குறுக்கேக் குறுக்கே, மறித்து மறித்து
ஒருவரோடொருவர் ஓயாத பேச்சுகள்
வாக்குவாதங்கள்
சிறு சண்டைகள்
ஒருபக்கம் தொலைகாட்சி
மறுபக்கம் அலைபேசியில் அரட்டை
அப்புறமும் 5.1 இல் பாட்டு....

உறவுகள் நட்புகள்
கலகலப்பாக இல்லாத வீடு
ஒரு வீடா?
நான்கு சுவர்கள்
மூடி
படுக்கவும், சாப்பிடவும்
மட்டும் இருப்பதா வீடு?

அத்தையின் மவுன வீட்டில்
அரைமணிநேரம் கூட இருக்க முடிந்ததில்லை
என்னால் 
=================================================================
படங்கள் :  இணையத்திலிருந்து நன்றியுடன்...

Wednesday, February 22, 2017

புதன் 170222


சென்ற  வாரக் கேள்விகள் : 

1 ) அடுத்த எண் என்ன? 

234, 136, 127, --

2)  What comes next? 
     Vikramaditya, Viraat, 

3) இவைகள் என்ன? 

சாயா , சிலம்பு குகை, மலைநாடு இளவரசன், குமார தேவன். 


பதில்கள் : 

1 )  பதில் கூறியவர் : நெல்லைத் தமிழன். சரியான பதில் யாருக்கும் தெரியாது! 
காலம்தான் சொல்லவேண்டும்! 

2 ) விக்ராந்த் சரியான பதில் . சொன்னவர்கள் : பெசொவி , அதிரா, பானுமதி, கீதா 

3 )  எல்லாமே சினிமாப் பெயர்கள். ஆரம்பக் காலங்களில் எம்ஜியார் நடித்து, வெளியில் வராத பல படங்களில் இவைகள் சில. 


இந்த வாரம் :  


1) what comes next? 

J   K    L    -- 


2) What comes next? 

<     >      ?    --  


3)   " தள்ளி விட்டுப் போன பின் தேடி வந்தாள்
கிளை தான் இருந்து கனியே சுமந்து
தனியே கிடந்த கொடி தானே
கண்ணாளனுனைக்  கலந்தானந்தமே பெற
காவினில் வாழும் கிளி நானே  " 


பாடலின் நடுவில் வரும் இந்த வரிகள். 

 ஆரம்ப வரிகள் என்ன?  
      

Tuesday, February 21, 2017

கேட்டு வாங்கிப் போடும் கதை : உள் உணர்வு



     இந்த வார எங்களின் "கேட்டு வாங்கிப் போடும் கதை" பகுதியை அலங்கரிப்பவர் அதிரா.  


     இவரது தளம்  என் பக்கம்.

     அதிரா எங்களுக்குத்தான் புதுமுகம்.  மற்ற வலையுலக நண்பர்களுக்கு  அறிமுகமானவர் என்று தெரிகிறது.  அரட்டை அரசியாக இருக்கிறார்.  வாங்க அதிரா...   ஒரு முன்னுரை கொடுங்க...  தொடர்ந்து நீங்கள் தந்திருக்கும் கதையைப் படிக்க ஆவலாக இருக்கிறோம்....


===================================================================


எல்லோருக்கும் வணக்கம்!


இங்கு என் பேச்சுவழக்கிலேயே அனைத்தையும் எழுதியிருக்கிறேன், தவறுகள் இருப்பின் மன்னிச்சுக் கொள்ளுங்கோ.

ஏஞ்சலின் என்கிற அஞ்சு எழுதிய கதைக்கு பின்னூட்டம் கொடுக்கவே முதன்முதலில் இங்கு வந்தேன், ஏனோ தெரியவில்லை அப்பவே என் உள்ளுணர்வு சொல்லிக்கொண்டிருந்தது, என்னையும் ஒருநாள் கதை எழுதும்படி அழைப்பு வரலாம்:) என, அதேபோல் சகோதரர் ஸ்ரீராம் கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க, இவ் “உள்ளுணர்வு” தலைப்பையே தெரிவு செய்தேன். என்னையும் இங்கு அழைத்தமைக்கு மிக்க நன்றி.

எனக்கு யாராவது கதை எழுதுங்கோ என்றோ அல்லது ஒரு கவிதை சொல்லுங்கோ எனக் கேட்டால் எதுவுமே உடனே வராது, அடிச்சுக் கேட்டாலும் வராது, ஆனா திடீர் திடீரென நிறைய எழுத வரும், அதனால்தான் இது ஏற்கனவே எழுதி என் புளொக்கில் போட்டதையே தொகுத்து இங்கு தந்திருக்கிறேன்.

நான் தனியே வீட்டில் வேலை செய்யும் நேரங்களில் எல்லாம் எப்பவும் ரேடியோ கேட்பேன் அல்லது பட்டிமன்றம், பிரசங்கங்கள், பிரபல்யங்களின் மேடைப் பேச்சுக்கள்.. இப்படிக் கேட்டபடியேதான் வேலை செய்வது வழக்கம். அதன்போது அவர்கள் சொல்வதை காதில் வாங்கிக்கொண்டு பின்பு என் பாசையில் அதனை எழுதுவேன்.  அப்படித்தான் இதனையும் தொகுத்து எழுதினேன். நன்றி.

ஊசிக்குறிப்பு: இது பொதுத்தளம் என்பதால் மிகவும் கஸ்ஸ்டப்பட்டு என் வாயை முடிந்தவரை அடக்கியே:), இதனை தொகுத்துப் போட்டிருக்கிறேன், ஏனெனில் நான் ரொம்ப நல்ல பொண்ணு:)--அப்பாவீஈஈஈ,, ஆறு வயசிலிருந்தே:).[படத்தில தெரியுதெல்லோ?:)].


=================================================================================

உள் உணர்வு:)

 

அதிரா


ரு அரசன் இருந்தார். அவர் தினமும் காலையில், தன் குதிரை வண்டிலில், ஊரைச் சுற்றிப் பார்த்து வருவது வழக்கம். அப்படி ஊரைச் சுற்றி வரும்போது, எதிரில் வரும் மக்கள் கும்பிடுவார்கள், கை காட்டுவார்கள், அப்போ பதிலுக்கு அரசனும் சிரிப்பார், கை காட்டுவார், கும்பிடுவார்.

அப்போ ஒருநாள் இப்படி அரசன் ஊரைச் சுற்றி வந்தபோது, ஒரு சந்தன மர வியாபாரி எதிரே வந்தார், அவர் அரசனைக் கண்டதும் கும்பிட்டார்.. ஆனால் அவரைப் பார்த்ததும் அரசனுக்கு கொஞ்சம் எரிச்சலாக வந்தது, ஏனோ பதிலுக்கு கைகாட்டக்கூட பிடிக்கவில்லை.. பேசாமல் போய் விட்டார்.

2ம் நாளும் அதே வியாபாரி இன்னும் மரியாதையாகக் கும்பிட்டார், அரசருக்கு அவரின் செயல்,  இன்னும் அதிக எரிச்சலையே கொடுத்தது, அன்றும் கோபமாக பதிலுக்கு ஏதும் சொல்லாமல் வந்துவிட்டார்.

அரண்மனைக்கு வந்தவருக்கு மனம் கேட்கவில்லை, தனக்கு ஏன் இப்படிக் கோபம் வந்தது, அந்த வியாபாரி ஏதும் தனக்கு தவறு செய்யவில்லையே என எண்ணியவாறு, மந்திரியைக் கூப்பிட்டுச் சொன்னார் நடந்ததை.

மந்திரி சொன்னார் நாளைக்குப் போய் வாங்கோ எல்லாம் சரியாகிடும் என. அடுத்த நாள் போனார் அரசர், வியாபாரி கும்பிட்டார், அரசனுக்கு பதிலுக்கு கோபம் வரவில்லை, கையெடுத்து தானும் கும்பிட்டு விட்டு வந்தார்.

வீட்டுக்கு வந்து மீண்டும் மந்திரியிடம் விசாரித்தார்... அப்போ மந்திரி விளக்கினார்...

அந்த வியாபாரி சந்தனக் கட்டைகள், நிறைய வெட்டி வந்து அடுக்கியிருக்கிறார், அப்போ முதல் நாள் உங்களைக் கண்டபோது, மனதிலே நினைத்தார் அரசன் குடும்பத்தில் யாராவது இறந்தால், தன் சந்தனக்கட்டைகளை வாங்குவாரே அரசன், என நினைத்துக் கும்பிட்டார், அதனால் அரசனுக்கு மனதில் ஏதோ உள்ளுணர்வு பிடிக்காமல் போய் விட்டது அதனால் கோபத்தில் வந்தார். 

அரச பரம்பரை மட்டுமே சந்தனக் கட்டைகளைப் பாவிப்பார்களாம் அக்காலத்தில்.

2ம் நாள் போனபோது அந்த வியாபாரி எண்ணினார், அரசனே இறந்தால், தன் சந்தனக் கட்டைகள் முழுவதையும் விற்றிடலாமே என, அவ்வாறு எண்ணிக்கொண்டே கும்பிட்டமையால், அந்த எண்ண அலை வரிசையால் அரசனால் பதிலுக்குக் கும்பிட முடியவில்லை. எரிச்சல் இன்னும் அதிகமானது.

3ம் நாள் அரசன் ஊர் சுற்றப் போகுமுன்பே, இந்த மந்திரி போய், சந்தன வியாபாரியிடம் சொல்லியிருக்கிறார், அரச சபையில் யாகம் வளர்க்கப் போகிறோம், எனவே யாகம் செய்ய நிறைய சந்தனக் கட்டைகள் தேவை என. அதனால் மனம் குளிர்ந்த வியாபாரி, சந்தோசத்தோடும், நன்றியுணர்வோடும் கும்பிட்டார், அது அரசனாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என விளக்கம் கொடுத்தார்.

இதுதான் உள்ளுணர்வு என்பது. அதாவது எம்மையும் அறியாமல் எம் மனதில் தோன்றும் எண்ணம். ரோட்டால் போகும்போது, ஒருவர் சிரித்துவிட்டுச் சென்றால், சிலநேரம் எமக்கு மனம் அரிக்கும், அவரின் சிரிப்புச் சரியில்லையே... ஒரு மாதிரி இருந்துதே... என்றெல்லாம். அதேபோல, சிலர் சிரித்தால் அன்று முழுவதும் சந்தோசம் பொங்கும்(காரணமே இல்லாமல்).

இந்த உள்ளுணர்வு மூலம் பல சந்தர்ப்பங்களில் அடுத்தவரின் மனநிலை எமக்குத் தெரிந்து விடுகிறது..  


அப்படியான உள்ளுணர்வுத் தன்மை, ஆண்களை விடப் பெண்களுக்கு அதிகமாம்.  அதிலும் பெண் புத்தி பின் புத்தி என்கிறார்களே.. அது ஒருவித அறிவுக் கூர்மை, சமயோசித புத்தியைக் குறிக்கின்றதாம்... அதுவும் பெண்களுக்கே அதிகமாக இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்...அதுக்கு ஒரு சின்ன கதை சொல்கிறேன்..

 “பெண் புத்தி பின் புத்தி”

ஒரு தாய் தந்தையருக்கு(ஆரம்பம் கரீட்டுத்தானே?:)) ஒரு மகள். அவவுக்குத் திருமணமாகி கணவன் வீட்டுக்குப் புறப்பட்டுப்போக ஆயத்தமாகிறா.

அப்போ தந்தை, மகளை அணைத்து அழுதுகொண்டே சொல்கிறார்.. “ அம்மா நீ, இங்கே செல்லமாக வளர்ந்திட்டாய், அங்கு கணவன் வீட்டில் உன்னை எப்படிக் கவனிக்கப் போகிறார்களோ, மாமியார் எப்படியானவரோ என எதுவும் எமக்குத் தெரியாது, ஆனால் நீ தைரியமாக இரு, அங்கு உனக்கு எந்த விதமான பிரச்சனை வந்தாலும் உடனே எமக்குக் கடிதம் போடு, அடுத்த நிமிடமே நாம் அங்கு நிற்போம், நீ கஸ்டப்பட நாம் விடமாட்டோம்”என்றார்.

இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த தாய் சொன்னார்..

 “என்னங்க நீங்க சொல்றீங்க? இப்படியா மகளுக்கு சொல்லி அனுப்புவது? அங்கு கடிதம் எழுதும்போது, அதை மருமகனோ அல்லது மாமியாரோ படித்து விட்டால், எம் மகளின் கதி என்னாகும்? கொஞ்சமாவது “கிட்னியை” பாவிக்க  வேண்டும்”.. எனச் சொல்லி விட்டு,[புத்தி(மூளை/அறிவு)யை பூஸ் பாஷையில் சொல்லும்போது அது கிட்னி:)].

தாய் மகளிடம் சொன்னா....

“இஞ்ச பாரம்மா, அங்கு ஏதும் பிரச்சனை இருப்பின், எமக்கு அதை எழுதாதே,  அது உன் வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும்,  எப்பவும் நலமாக இருக்கிறேன் என்றே எழுது, ஆனால் நீ தாங்க முடியாத துன்பத்தில் இருக்கிறாயாக இருந்தால், கடிதம் எழுதும்போது, ஒரு பென்சிலால் எழுதிப்போடு, இல்லை சந்தோஷமாக இருக்கிறாய் எனில் பேனாவால் எழுதிப்போடு, நாம் அதை வைத்தே புரிந்து கொள்வோம்”.

உன்னில் தவறு வந்திடுமளவுக்கு எதுவுமே பண்ணாதே என.. அறிவுரை கூறி அனுப்பினார்..

மகள் கணவர் வீடு போனபின், ஒரு மாதத்தால் மகளிடமிருந்து கடிதம் வந்தது....

தந்தையும் தாயும் போட்டிபோட்டுப் பிரித்தார்கள்..

பேனாவாலோ அல்லது பென்சிலாலோ எழுதப்பட்டிருக்கு என... ஆஹா.. என்ன சந்தோசம்... பென்னால் எழுதப்பட்டிருந்தது கடிதம்... பெற்றோருக்கோ மகிழ்ச்சி... மகள் சந்தோசமாக இருக்கிறா அதுவே போதும் என எண்ணியபடியே கடித்தத்தைப் படித்தனர்....

அன்புள்ள அப்பா, அம்மாவுக்கு...
உங்கள் மகள் “தங்கம்” எழுதிக்கொள்வது,


நான் இங்கு மிகவும் நலமாக இருக்கிறேன்... என் கணவர் என்னை கண் கலங்காமல் பார்த்துக்கொள்கிறார், மாமியார் தலைமேல் தாங்கி நடக்கிறா... எனக்கு துன்பம் என்ன வென்றே தெரியவில்லை ... அவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்... உங்கள் இருவரையும் பார்க்க வேண்டும்போல் உள்ளது...


இத்துடன் முடிக்கிறேன்... அம்மா இங்கு ஒரே ஒரு பிரச்சனைதான்.. என்னவெனில் வீடெல்லாம் தேடினேன்.. ஒரு பென்சிலுமே கிடைக்கவில்லை, அதனாலேயே பேனாவினால் எழுதியிருக்கிறேன்...
அன்பு மகள்,
தங்கம்.

இப்போ எல்லாமே பிரிஞ்சிருக்குமே?:)))... பெண் புத்தி பற்றி:))...


ஊசிக்குறிப்பு:)-
எனக்கு ஆராவது ஏசப்போறீங்கள், அல்லது திட்டப் போறீங்கள் எனில்.. மனதுக்குள்ளேயே திட்டிடுங்கோ:)).. ஏனெனில் பப்ளிக்கில திட்டினால் அது அழகில்லை எல்லோ...:) அதனால தான் முன் ஜாக்கிர்ர்ர்தையா இதையும் சொல்லி வைக்கிறேன்:)). நன்றி_()_ .

Monday, February 20, 2017

"திங்க"க்கிழமை 170220 :: ஆலு பனீர் கிரேவி


கிச்சன் பக்கம் சென்று நாளாகி விட்டது.  ஆயிரத்தில் ஒருவன் எம் ஜி ஆர் மாதிரி நேற்று என் பாஸிடம் "பூங்கொடி.. இரு..  சற்று விளையாடி விட்டு வருகிறேன்" என்று கிச்சனைப் பார்க்கக் கிளம்பியதும் பாஸ் என் பக்கம் திரும்பி புன்னகைக்கு பதில் பீதிப்பார்வை பார்த்தார்.



கத்தரிக்காய் - முருங்கைக்காய்  -  இதை என் மாமியார் ஏனோ "முருங்கிக்காய்" என்பார்! -  வெந்தயக்குழம்பு செய்து (ப்பூ....  இதெல்லாம் ஜுஜுபி!  ஆனால் அதை பற்றி நாம் கதைக்கப் போவதில்லை சகோதரி அதிரா..) ) ஓரமாக வைத்து விட்டு...  கறிக்கு (கரமது, பொரியல் எப்படி வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம்) என்ன செய்யலாம் என்று பார்த்தேன்.  சேனைக்கிழங்கு கண்ணில் பட்டது.  வேண்டாம்.  ஒரே ஒரு கத்தரிக்காய் (மீதி) இருந்தது.  வேண்டாம்.  கண்ணில் பட்ட முட்டைக்கோஸையும் பன்னீர்செல்வத்தை ஒதுக்கிய 122 எம் எல் ஏக்கள் போல விலக்கினேன். 


உருளைக்கிழங்கை வைத்து விளையாட முடிவு செய்தேன்!  ஆம், விளையாட்டுத்தான்.  கைக்கு கிடைத்ததை எல்லாம் எடுத்து ஒரு குழந்தை விளையாடுமே..  அது போல அடுத்த கொஞ்ச நேரத்துக்கு நானும் ஒரு குழந்தையாகிப் போனேன்.


அரசியலில்தான் பன்னீரைக் கொண்டு வர முடியவில்லை.  சமையலில் பனீரைக் கொண்டு வருவோம் என்று முடிவு செய்தேன்.




நடுத்தர அளவில் ஐந்து உருளைக் கிழங்கை வேகவைத்து எடுத்துத் தோலுரித்துக்கொண்டு..






குடைமிளகாயை நறுக்கி எடுத்துக்கொண்டு,







நான்காக வெட்டிய பெரிய வெங்காயத்தைப் பிரித்து -  ஆம், பிரித்து -  இதழ்களை பிரித்து எடுத்துக்கொண்டு...






பனீரை நறுக்கி எடுத்துக்கொண்டு..




இரண்டு தக்காளி, நான்கு பச்சைமிளகாயை அரை ஸ்பூன் பெருஞ்சீரகம், கொஞ்சூண்டு பட்டையுடன் வதக்கி எடுத்துக் கொண்டு,துருவிய அரைமூடித்  (சிறிய மூடி!) தேங்காயுடன் கொஞ்சம் கொத்துமல்லி சேர்த்து  மிக்சியில் அரைத்துத் தனியாக வைத்துக்கொண்டு.....


தோல் நீக்கிய உருளையில் உப்பு, காரப்பொடி, பெருங்காயம், தூவிக் கொண்டு,





குடை மிளகாயையும், வெங்காயத்தையும் தனித்தனியாக உப்பு கொஞ்சம் சேர்த்து வதக்கி எடுத்துக் கொண்டு.. (தனித்தனியாக உப்பு சேர்ப்பதால் மொத்தமாக எவ்வளவு போடுவது என்று வேண்டாமே என்று இந்தமுறை இப்படி)


காரத்தில் ஊறிய உருளையை வாணலியிலிட்டுத் திருப்பி,





குடைமிளகாய் சேர்த்து...




வெங்காயம் சேர்த்து...  இன்னும் கொஞ்சம் காரம் சேர்த்து..

             


அரைத்த கலவையைச் சேர்த்து...


பனீரைப் போட்டுத் திருப்பி..   செஷ்வான் பொடியை  தூவி, திருப்பி...



வெளியில் வந்தால் மேஜையில் பாஸ் காலை வாங்கி வைத்திருந்த ப்ரெட்!  விடலாமா?   எடுத்தேன்.  வாணலியில் இட்டு புரட்டினேன்.   




இறக்கி வைத்து விட்டு வெளியில் வந்தால் கண்ணில் பட்ட கொத்துமல்லித் தழையை பொடியாக நறுக்கி அதன்மேல் தூவி..



வறுத்த ப்ரெட் துண்டங்களை போட்டுப் புரட்டி..




சாப்பிடலாம்.  ரெடி!  





"இதைச் செய்த நேரத்துக்கு நான் ஒரு ஃபுல் சமையலே செய்திருப்பேன்" என்று பாஸ் இடது தாவாங்கட்டையையையும் இடது தோள்பட்டையையும்  இணைத்துக் கொண்டதை நான் இங்கு சொல்லப்போவதில்லை.  


பெரியவன் கருத்து  :  "குடைமிளகாயை இன்னும் சிறிதாக நறுக்கி, இன்னும் கொஞ்சம் வதக்கி இருக்கலாம்!"   சற்றுப் பெரிய அளவில் இருந்ததால் அது வதங்கவில்லை  என்னும் முடிவுக்கு வந்துவிட்டான் போல! இருக்கலாம்.  திருத்தம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.


சிறியவன் கருத்து  :  "ஓக்க்க்க்கே....  ஆனால் ஒன்று சொல்லணும்... இது மாதிரி சாப்பிட்டதில்லை.  பனீர் செமையாய் சேர்ந்திருக்கு!"


அண்ணன் மகன் கருத்து  :  "நல்லாயிருக்கு.  இன்னும் கொஞ்சம் காரம் சேர்த்திருக்கலாம். "  ஆமாம்....  தக்காளியும், தேங்காய்த்துருவலும் காரத்தைக் குறைத்திருக்கும். 


கணினியை வைத்தியம்  இளைஞரின் கருத்து :  "இதுவரை இதுமாதிரி சாப்பிட்டதில்லை ஸார்.  நன்றாக இருக்கு"  செய்முறையைச் சொல்லியிருந்தால் தெறித்து ஓடியிருப்பார்.  அப்புறம் என் கணினி எப்படிச் சரியாகும்!  எனவே நன்றி கூறிப் புன்னகைத்து விட்டு மௌனமானேன்.


நன்றி...  மீண்டும் ஒரு திங்கறகிழமையில் உங்களைச் சந்திக்கும்வரை வணக்கம் கூறி விடை பெறுவது..  உங்கள்...